Świątynia Wang w Karpaczu

Kościół Wang został wybudowany z bali sosnowych w miejscowości Vang w południowej Norwegii, na przełomie XII i XIII w. Został stworzony jako jeden z ok. tysiąca (przetrwało kilkadziesiąt) kościołów norweskich klepkowych (słupowych) – stavkirke. Jest uważany za najstarszy kościół drewniany w Polsce.

W wieku XIX świątynia była już zbyta mała na potrzeby ludności miejscowej, która chcąc wybudować sobie nową świątynię musiała zaciągnąć pożyczkę na pokrycie wydatków na budowę. Kościół był dotkliwie zniszczony, lecz nadawał się do sprzedaży w celu rozbiórki i zrekonstruowania w innym miejscu. Wtedy malarz norweski Jan Krystian Dahl będący w Dreźnie nakłonił pruskiego króla Fryderyka Wilhelma IV do jej nabycia dla berlińskiego muzeum.

W roku 1841 rozebraną świątynię przetransportowano z początku do Szczecina, a potem do Berlina, ale zaprzyjaźniona z królem hrabina Fryderyka von Reden z Bukowca nakłoniła go, aby przewieźć ją na Śląsk. Z początku Odrą przetransportowany ją do Malczyc, potem lądową drogą do Karpacza Górnego (wówczas niem. Brückenberg – Mostowa Góra).

28 lipca 1844 świątynia Wang stała się kościołem miejscowej parafii ewangelickiej i jest nim  do dnia dzisiejszego. Stanowi atrakcję turystyczną Karpacza.

Konstrukcja kościoła stworzona jest bez wykorzystania gwoździ, wszelkie połączenia zrobiono przy wsparciu drewnianych złączy ciesielskich. Wnętrze świątyni zdobione jest unikatowymi zdobieniami i rzeźbami. Bryła obiektu podczas konserwatorskich prac, zgodnie z XIX-wiecznymi trendami konserwatorskimi, uległa znacznej rozbudowie. Dobudowano też ogromną kamienną dzwonnicę.  

źródło:  http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awi%C4%85tynia_Wang

fot: Micha L. Rieser